جشن فرخنده فروردين
نويسندگان
علی جاویدپناه
لینک دوستان



پايگاه اينترنتي ميدل ايست آنلاين طي تحليلي به بررسي ميزان اثرگذاري تحريم ها بر اراده سياسي ايران پرداخت و نوشت: تهران با اتخاذ سياستهاي خودكفايي اقتصادي و پيشرفت در زمينه هاي مختلف فناوري و تكنولوژي عملا تاثيرات منفي تحريم ها بر اقتصاد ملي خود را به شدت كاهش داده است .

 

اين گزارش افزود: 23 مي 2011 وزراي خارجه اروپا با تحريم 100 شركت ايراني كه به نحوي در برنامه هسته اي ايران مشاركت داشتند موافقت كردند . پيش از اين نيز هيلاري كلينتون وزير خارجه آمريكا در مصاحبه با نيويورك تايمز گفته بود: "فكر مي كنم اين تحريمها ايران را متعجب و شگفت زده كرده است. جامعه بين المللي آماده افزايش فشار و تحريم بر ضد ايران است . ما از منابع مختلف در سراسر جهان مي شنويم كه اين تحريمها تاثيرات زيادي بر اقتصاد ايران داشته است و اميدوارم اين تحريمها بر طرز تفكر و نگرش مقامهاي ايراني نيز تاثير گذار باشد" .

بر اساس اين گزارش به رغم اين ادعاها، ايرانيها از راهكارهاي مختلف ديپلماتيك، سياسي و تجاري تاثيرات منفي تحريمها را كاهش داده اند . در جهان سياست تحريم يك نوع ابزار سياسي است كه براي تغيير رفتار كشورهاي هدف مورد استفاده قرار مي گيرد . پس از پيروزي انقلاب ايران در سال 1979 آمريكا و به طور كلي غرب سعي كردند سياستهاي ايران را با اعمال تحريم هاي اقتصادي و تجاري تغيير دهند .

در جهان سياست تحريم يك نوع ابزار سياسي است كه براي تغيير رفتار شورهاي هدف مورد استفاده قرار مي گيرد

پس از مطرح شدن برنامه هسته اي ايران در سال 2003 غرب سعي كرد تا سياستهاي هسته اي ايران را با اعمال تحريم هاي بيشتر تغيير دهد . ولي در اين مدت دولت ايران نيز سعي كرد تا شركاي تجاري خود را افزايش دهد و به جاي داشتن روابط تجاري با غرب به سوي شرق روي آورده است و با اين روش تاثيرات منفي تحريمهاي كشورهاي غربي را كاهش دهد . ميدل ايست آنلاين افزود: تهران با اتخاذ سياستهاي خودكفايي اقتصادي و پيشرفت در زمينه هاي مختلف فناوري و تكنولوژي عملا تاثيرات منفي تحريم ها بر اقتصاد ملي خود را به شدت كاهش داده است . دولت ايران بر اين باور است كه تحريمهاي غرب نعمتي براي پيشرفت اقتصادي و فناوري اين كشور بوده است . علاوه بر اين متنوع شدن شركاي تجاري ايران و افزايش درامدهاي نفتي طي سالهاي اخير موجب شده تا آثار منفي تحريم هاي بين المللي كمتر در ايران احساس شود .

بر اساس اين گزارش در ايران در خصوص تاثيرات تحريمها سه نظريه وجود دارد. اين نظرات مهمترين ديدگاههاي سياسي جامعه ايران را نشان مي دهد : نظريه نخست بر تسليم پذيري در برابر غرب تاكيد دارد. بر اساس اين نظريه كه گروه هاي موسوم به اصلاح طلب معتقد به آن هستند ايران بايد در سياستهاي خارجي خود تجديد نظر كند. ايران بايد براي مشاركت در تصميم سازي هاي مهم بين المللي و حفظ منافع ملي در سياستهاي خارجي خود به طور كلي تجديد نظر كند . اصلاح طلبان بر اين باورند كه دولت بايد در روش تعامل خود با جامعه جهاني تغيير ايجاد كند .

به اعتقاد اين افراد تحريمها هر سال بيش از سي ميليارد دلار هزينه بر اقتصاد ايران وارد مي كند و فشار زيادي را به تجارت و بازرگاني خارجي ايران وارد كرده است و اقتصاد ايران را در جهان منزوي كرده است . تحريمهاي بانكي و استفاده تجار ايراني از بانكهاي واسطه براي باز كردن ال سي موجب افزايش هزينه هاي تجاري شده است .

دولت ايران بر اين باور است كه تحريمهاي غرب نعمتي براي پيشرفت اقتصادي و فناوري اين كشور بوده است

اما گروهي از اصول گرايان بر اين باورند كه مهمترين هدف نظام اسلامي دستيابي به ارزشها و آرمانهاي اسلامي است . آنها بر اين باورند غرب زياده خواه است و سياستهاي غرب در قبال نظام اسلامي همواره زياده خواهانه و ستيزه جويانه است . به اعتقاد اين گروه نظام اسلامي بايد در برابر فشارهاي غرب مقاومت كند چرا كه تضعيف و حذف نظام اسلامي انگيزه اصلي غرب در بهانه جويي هاي خود عليه ايران است. آنها معتقدند تحريمها موجب تقويت نظام اسلامي و خودكفايي بيشتر خواهد شد. اين گروه معتقدند اقتصاد جهاني آنقدر وسيع و گسترده است كه ايران بتواند به راحتي تحريمها را دور بزند .

گروهي ديگر از اصول گرايان هستند كه معتقدند بايد سياست ميانه اي بين اين دو داشت. آن ها معتقدند دولت بايد در سياستهاي خارجي عملگرا باشد . اين گروه بر اين باورند كه تحريمها مي تواند تاثير منفي بر اقتصاد ايران داشته و موجب تضعيف اقتصاد ايران شود . اين گروه بر افزايش تعامل اقتصادي ايران با جهان تاكيد دارند .


موضوع : توليد ملي ، حمايت از كار وسرمايه ايراني

منبع : آواي امين




 
 
[ پنج شنبه 31 فروردین 1391  ] [ 8:33 AM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0

تأمین حداقل نیازهای معیشتی تدارک یک زندگی شایسته برای عموم اتباع کشور به یکی از روش های مشروعیت سازی در کشورهای جهان سوم تبدیل شده است و در مقابل بسیاری از رژیم های مشروع در نتیجه ناکارآمدی از گردونه زیست سیاسی حذف شده اند. در چنین فضایی که امنیت صبغه ای اقتصادی پیدا کرده و به مثابه مایه دوام و قوام رهبری سیاسی عمل می کند، باید انرژی و توان لازم روی موضوعات توسعه زا متمرکز شود . در ایران هم به دلیل اقتصاد تک محصولی و وابستگی به درآمدهای ناشی از فروش نفت، بخش انرژی مهم ترین منبع امنیت زای ایران است به شرط اینکه سرمایه گذاری در آن منطقی باشد. گفتنی است آنچه تحت عنوان امنیت پایدار از آن یاد کردیم تنها با سرمایه گذاری بیشتر و تولید انبوه و نفت قابل حصول نیست. امنیت پایدار محصول سازگاری کلیه موءلفه های تولید، توزیع و مدیریت آنها می باشد و گرنه اگر تولید بیشتر نفت و صدور بی حساب آن امنیت زا بود، پهلوی دوم باید به یکی از پایدارترین حکومت های دنیا تبدیل می شد؛ ولی چنان نشد.

 

ملاحظات روند رشد اقتصادی و صدور نفت طی بیست سال اخیر نشانگر محسوسی بین این دو موءلفه است بدین صورت که متناسب با میزان افزایش تولید نفت، نرخ رشد اقتصادی افزایش یافته و به همان ترتیب با کاهش تولید نفت رشد اقتصادی کشور محدود شده است. از این رو برای حصول رشد اقتصادی مطلوب و مقدور کشور باید سرمایه گذاری برای تولید نفت افزایش یابد تا هم بازار داخلی بتواند رونق بگیرد چون یکی از مهمترین مواد اولیه بسیاری از صنایع، نفت می باشد و هم از قبیل فروش خارجی، ارز مورد نیاز فراهم آید. انجام این امور مهم مقدور نیست مگر با سرمایه گذاری موءثر در نظام تولید و استخراج منابع نفتی،چرا که طرح های نفت و گاز اساساً "سرمایه بر هستند و برای انجام آن باید سرمایه های داخلی و خارجی را بسیج نمود. این فرایند طی سال های 561350 مطلوب بوده و میزان سرمایه گذاری برای استخراج نفت و گاز، به حدود شش برابر افزایش یافت و ارزش سرمایه گذاری در نفت و گاز از 96 میلیارد ریال در سال 1350 به 620 میلیارد ریال در سال 1356 رسید. این موقعیت خوب مرهون درآمدهای نفتی بالا، حضور شرکت های بزرگ بین المللی ایران بود که ظرفیت تولید نفتی ایران را از 3/8 به 6 میلیون بشکه در روز رساند و سهم ایران در مجموع تولید اوپک از 16/2 درصد به 19 درصد افزایش پیدا کرد.

با وقوع انقلاب اسلامی و پس از جنگ تحمیلی ظرفیت تولید ایران در اوپک طی مقطع زمانی 681358 از 19 درصد به 13/3 درصد تقلیل یافت. به خصوص در سال 1366 ارزش سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز به حداقل خود طی 30 سال گذشته رسید. (46 میلیارد ریال به قیمت ثابت) متوسط نرخ رشد سالیانه سرمایه گذاری طی سال های 681357، حدود 10درصد بود در حالی که در مقطع اول حداقل 44 درصد بود پس از پایان جنگ تحمیلی و آغاز دوره بازسازی خرابی ها و کاستی های ناشی از وقوع جنگ، برنامه های توسعه درآمدهای نفتی در دستور کار قرار گرفت و طی برنامه توسعه اول و دوم (13771369) سرمایه گذاری در تولید نفت و گاز افزایش یافت. اما در اواخر سال 1377 و سال 1378، ارزش سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز کاهش جدی پیدا کرد و در حالت بسیار نگران کننده ای یافت. کاهش 40 درصدی سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز (به قیمت های ثابت) در سال 1377 بسیار نگران کننده بود. با وجود این طی دورة مذکور، رشد سالیانه سرمایه گذاری صنعت نفت و گاز حدود 15/5 درصد بود که ظرفیت تولید روزانه نفت ایران را به 4 میلیون و سهم ایران در اوپک را به 14 درصد رساند. جدول شماره 2 گویای میزان سرمایه گذاری در صنایع نفت و گاز را طی سی سال اخیر نشان می دهد:

جدول شماره 2: متوسط سالیانه سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز ایران(1)

دوره متوسط نرخ رشد (درصد)
1356-1350 44+
68-1357 10ـ
77 - 1361 5/15+

در دو دهه اخیر نرخ سرمایه گذاری در صنعت و گاز تأثیر مستقیمی در نرخ رشد اقتصادی ایران داشته است. به تعبیر یکی از کارشناسان برجسته نفتی، طی این دوره (1378 1357) متوسط رشد اقتصادی ایران حدود 2/56+ درصد بوده است.(2) این نرخ برای کشوری که متوسط درآمد سالیانه آن از محل صدور نفت شانزده میلیارد دلار بود، بسیار اندک است. چرا که طی سال های مذکور کشورهایی چون مالزی و کره جوبی بین شش تا هشت درصد و طی ده سال اخیر کشورهای دیگر مانند چین و ترکیه، هشت درصد رشد اقتصادی داشته اند. این حاکی از آن است که هیچ کدام از آنها از دلارهای ارزان و بی زحمت نفت به اندازه ایران برخوردار نبوده اند. کمترین رشد اقتصادی یاران در سال 1359 (12/94 درصد) و بیشترین آن در سال 1369 (11/7+ درصد) صورت گرفته است. به طور دقیق تر می توان گفت که متوسط نرخ رشد اقتصادی ایران طی دهه اول (671358 (یعنی دوره انقلاب و جنگ 4%درصد و در دهه دوم (771368) یعنی سال های بازسازی 4/8+ درصد بوده است که متوسط کل آن 2/6درصد می باشد. مطالعه مقایسه ای نشان می دهد که به استثنای چند سال، بین نرخ رشد اقتصادی و نرخ درآمدهای نفتی همبستگی کامل وجود داشته است یعنی زمانی که درآمدهای نفتی افزایش یافته اند نرخ رشد اقتصادی هم بالا رفته و برعکس هر وقت عایدات نفت کشور کاهش پذیرفته، رشد اقتصادی هم پایین آمده است.


موضوع : ظرفيتهاي سرمايه و ثروت در ايران اسلامي

منبع : پايگاه اطلاع رساني حوزه نت




 
 
[ پنج شنبه 31 فروردین 1391  ] [ 6:18 AM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0

اینکه در پس انتخاب عنوان "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" برای سال 90 پس از عبور از گذرگاه های "اصلاح الگوی مصرف"، "کار مضاعف و همت مضاعف" و "جهاد اقتصادی" اهدافی کلان به منظور رشد و بالندگی ملتی فرهنگساز وجود دارد، بر همگان اعم از دوست و دشمن روشن است. اما اینکه چگونه می توان این مهم را محقق کرد و بنابر نقشه ترسیم شده رهبر معظم انقلاب حرکت کرد تا به مقصد نهایی دست یافت به تحقیق و بررسی نیاز دارد. که در این میان بهترین منابع یعنی قرآن برای تشخیص صحیح از ناصحیح و سره از ناسره در اختیار ما قرار دارد.
اینکه قرآن بر خودکفایی و عدم دست دراز کردن مسلمانان در برابر کفار تاکید می کند نیز امری بدیهی است. حال باید دید در صورت سرباز زدن جامعه اسلامی از پذیرفتن دست یاری کفار که در حقیقت ید خلع استقلال و هویت اسلام و مسلمین در آستین فریبکاری است، چگونه می توان مسیر پیشرفت را پیمود.
بی تردید مهمترین قدم در این مسیر سعی و تلاش است. چراکه تا مسلمین اقدام به تلاش و عمل نکنند قطعا نتیجه ای نیز حاصل نمی کنند که با اتکای به آن در مسیر خودکفایی گام برداشته و دست در برابر غیر آنهم از نوع مستکبر و کافرش دراز نکنند.
از این رو به نظر می رسد واکاوی نگاه وحی به کار و تلاش و اهتمامی که مسلمین باید به ان داشته باشند، ضروری می نماید.
خداوند متعال در آیه نهم سوره مبارکه اعراف می فرماید: "وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَأُوْلَئِکَ الَّذِینَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُم بِمَا کَانُواْ بِآیَاتِنَا یِظْلِمُونَ و هر کس میزان هاى [عمل] او سبک باشد پس آنانند که به خود زیان زده‏اند چرا که به آیات ما ستم کرده‏اند".
این آیه شریفه به خوبی ترسیم می کند که انسان بدون عمل و تلاش نه تنها از مسیر خودکفایی باز می ماند بلکه به دلیل ستم به آیات الهی به خود نیز زیان کرده است.
و نیز در آیه 10 سوره مبارکه جمعه "فَإِذَا قُضِیَتِ الصَّلَاةُ فَانتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ وَاذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیرًا لَّعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ؛ و چون نماز گزارده شد در [روى] زمین پراکنده گردید و فضل خدا را جویا شوید و خدا را بسیار یاد کنید باشد که شما رستگار گردید".
بنابر آیه 73 سوره مبارکه قصص "وَ مِنْ رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَکُمُ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ لِتَسْکُنُوا فِیهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ) خداوند از پرتو رحمتش شب را برای شما قرار داد تا در آن آرامش بیابید و روز را قرار داد تا در آن از پی روزی که فضل و بخشش اوست بروید و باشد که خدا را سپاس بگذارید.
نگاهی کوتاه و اجمالی به این آیات نشان می دهد که خداوند در قرآن و با تاکید در آیات متعدد بیان می دارد که برای انسان نتیجه و بازدهی جز آنچه انجام می دهد، نیست یعنی ما آنچه را بدست می آوریم که برایش کار و تلاش کرده ایم نه جز آن.
از سوی دیگر، در قرآن از کلمات مترادف و هم معنی “کار و تلاش” نیز فراوان یاد شده است نشان از اهمیت این مفهوم برای استقلال اسلام و مسلمین و ایستادگی در برابر قدرت های زمانه دارد چراکه هیچ چیز همچون سکون و عدم تلاش جامعه را به ابتذال نمی کشاند و مسیر رشد آن را به دره تباهی سوق نمی دهد.
اینکه در قرآن از کلمه “عمل” با مشتقاتش 366 مرتبه، از کلمه فعل با مشتقاتش 107 مرتبه و کلمه جهد با مشتقاتش 41 مرتبه، کلمه سعی با مشتقاتش 30 مرتبه و کلمه “صنع” با مشتقاتش 30 مرتبه استفاده شده است ثابت می کند که تعالی و استقلال مسلمین جز در سایه تلاش و کار رخ نمی دهد...
همچنین، نزدیک به 400 آیه در تشویق به “کار و تلاش” و بیان ارزش و اهمیت “کار و تلاش” وارد شده است که به برخی از آنها اشاره شد و همگی نشان از آن دارد که این واژه به ظاهر ساده که در درون خود دنیایی از مفاهیم همچون خودکفایی، استقلال، آزادی، ظلم ناپذیری و اختیار را جای داده است تا چه اندازه مهم است که در دستورالعمل وحیانی خداوند که برای همه انسان ها تا آخرالزمان کاربرد دارد تا این اندازه تاکید شده و بکار رفته است.
به نظر می رسد این دستورالعمل خود مسیر تحقق عنوان "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" که توسط رهبر معظم انقلاب برای سال جاری در نظر گرفته شده است را به خوبی ترسیم کرده است. چراکه بی تردید تولیدی رخ نمی دهد و در سایه آن حمایتی از کار و سرمایه ایرانی نمی شود مگر زمانی که سعی و تلاش جوهر اندیشه هر ایرانی باشد.
این مهم در تاریخ نیز به خوبی رخ نمایانده چراکه هر جا کار و تلاش محور قرار گرفت و رخوت از میدان به در برده شد ایران و ایرانی مسیرهای صدساله را یک شبه پیموده است که پیشرفت های هسته ای در چند سال اخیر علی رغم تحریم ها و تهدیدها خود شاهدی بر این مدعا است.
امید است حال که رهبر فرزانه انقلاب با تیزهوشی منحصر که از توان هر رهبری خارج است، چنین عنوانی را برای سال جدید شمسی برگزیده اند بتوان با اتکاء به آموزه های وحی و تاسی به آموزه های اهل بیت (ع) که آن نیز چیزی جز مفاهیم نورانی قرآن نیست بی توجه به تحریم ها و تهدیدها در مسیر پیشرفت کار برداشته و با حمایتی گسترده از تولید داخلی، کار و سرمایه ایرانی همچون همیشه امید دشمن را در توفیق نقشه هایش به یاسی پایان ناپذیر تبدیل کنیم.


موضوع : توليد ملي ، حمايت از كار وسرمايه ايراني

منبع : نور پرتال




 
 
[ چهارشنبه 30 فروردین 1391  ] [ 5:11 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0

بین میزان رشد اقتصادی و تولید انرژی تلازم وجود دارد، و معمولاً با افزایش رشد اقتصادی، مصرف انرژی فزونی می یابد. به عبارت دیگر، مصرف انرژی اندک باشد، نباید انتظار رشد اقتصادی قابل توجه را داشت. برای تولید انرژی بخصوص نفت، استخراج، تجهیز، نوسازی و اکتشاف مخازن جدید ضرورت دارد، چرا که بازار تقاضای انرژی در حد خاصی (حدود 80 میلیون بشکه در سال 2000) قراردارد و کشوری که بتواند با نوسازی و تعبیر تأسیسات استخراجی بازارهای معتبری پیدا کند، رشد اقتصادی بیشتر داشته و در نهایت از امنیت پایدارتری برخوردار خواهد بود. فوریت سرمایه گذاری برای ایران جهت حفظ سقف فعلی تولید و حتی افزایش آن از اینجاست که در منطقه خلیج فارس که حدود 67 درصد منابع نفت دنیا را داراست، نوعی بازی با حاصل جمع صفر حاکم است. یعنی برد سایر کشورهای منطقه در واقع باخت ایران است. به عنوان مثال در حالی که تأسیسات نفتی ایران روز به روز فرسوده شده و از استانداردهای بین المللی عقب می افتد کشوری مثل امارات متحده عربی با فراخوانی جهانی، اقدام به سرمایه گذاری گسترده کرده و با تقویت اقتصاد و خرید تسلیحات مدرن عملاً امنیت ملی ایران را تهدید می نماید. نتیجه این فاصله اقتصادی، در درآمد سرانه دو کشور به وضوح مشخص است. درآمد سرانه ایران از 2244 دلار در سال 1980 میلادی به 1000 دلار در سال 1997 سقوط کرد سپس این رقم با افزایش نسبی نرخ جهانی نفت افزایش یافته ولی پس از آن مرتباً روند نزولی داشته که یکی از دلایل مهم آن علاوه بر افزایش جمعیت، کاهش نرخ جهانی نفت و کمی توان تولید ایران بود.

 

ایران در دو دهه اخیر حدود 280 میلیارد دلار از بابت صدور نفت درآمد داشته و آن را در بین جمعیتی معادل سه برابر جمعیت عربستان توزیع کرده است در حالی که عربستان در همین مدت حدود سه برابر ایران درآمد نفتی داشته است (980 میلیارد دلار) با توجه به صبعه اقتصادی یافتن امنیت، دولت ایران باید سرمایه گذاری در میادین انرژی را تسریع ببخشد چرا که زنجیره ثبات و بحران داخلی وابسته به عایدات نفتی است و اگر درآمدهای نفتی در حد قابل قبولی نباشد و عایدات سرانه افراد تکافوی حداقل نیازها را نکند جامعه شاهد پیدایش شکاف های طبقاتی، و در نتیجه رواج رشوه، فاسد اداری، بیکاری، جنایت سازمان یافته و به طور کلی آسیب پذیری اجتماعی خواهد شد. در چنین شرایطی با وقوع کوچک ترین بحران بین المللی و مستأصل شدن دولت، توده های مردمی ثبات موجود را هدف قرار خواهند داد چراکه دولت در چنین جوامعی فعال مایشاء است و مردم به واسطه فقدان یا ضعف نهادهای مدنی، دولت را مسوءل معضلاتی می دانند که در عرصه های گوناگون فرهنگی، سیاسی و اقتصادی رخ می نماید. فراموش نکنیم که یکی از دلایل تنفر مردمی از حکومت پهلوی دوم همین امر بود که شخص شاه یگانه متصدی فرایند راهبردهای جامعه به سمت دروازه تمدن بود و موج فزاینده توقعات مردمی باعث شد که رژیم سابق در معرض حملات لایه های متعدد اقشار جامعه قرار بگیرد و چون توان پاسخگویی بدین نیازها در ساختار سابق نبود، فرایند انقلاب اسلامی شتاب گرفت.

درآمد سرانه عربستان، امارات متحده عربی، کویت و عراق در سال 1978 (همزمان با انقلاب اسلامی) به ترتیب 8، 18، 5،12 برابر ایران بوده است. پس از انقلاب اسلامی به دلیل اعمال تحریم های اقتصادی وقوع جنگ تحمیلی و فرار سرمایه ها، درآمدهای نفتی ایران به شدت کاهش یافت. با وقوع انقلاب اسلامی و احتمال تزلزل در بازار انرژی، نرخ جهانی نفت به شدت افزایش یافت. چرا که ایران تولید کننده حدود 6 میلیون بشکه نفت در جهان بود و اخلال در چنین میزانی به منزله یک شوک در جهان به شمار می آمد. در اثنای این تحولات منطقه ای و نگرانی بی المللی، کشورهای منطقه از فرصت پیش آمده نهایت استفاده را به عمل آورند. فقط کشور عربستان در سال 1980ز40 میلیارد دلار اضافه درآمد داشت و عایدات نفتی خود را به بیش از 100 میلیارد دلار رساند. کشورهای دیگر منطقه مانند کویت و امارات متحده عربی، نیز از این موقعیت بهره بردند. و دلارهای نفتی خود را در اختیار عراق قرار دادند. و بدین طریق نفت منطقه و تحولات مربوط به آن، تهدیدی استراتژیک علیه امنیت ملی ایران مبدل گردید.

طی ده سال یعنی از زمان وقوع انقلاب اسلامی (13571979) فاصله درآمد نفتی ایران با کشورهای منطقه تقریباً دو برابر شد، به طوری که طی سال های مذکور متوسط درآمد سرانه عربستان 16 برابر، امارات متحدة عربی 33 برابر، کویت 22برابر و عراق 2/6 برابر ایران است.

در حالی که ایران به دلیل کاهش تولید (به دلیل در معرض آتش قرارگرفتن منابع و حامل های نفت، فرسایش تجهیزات وافزایش جمعیت)، افت شدید و بی سابقه ای را در سطح درآمد سرانه تجربه می کرد، کشورهای رقیب ایران در منطقه عایدات مذکور را مصرف سرمایه گذاری در صنایع دیگر، از عایدات خالص نفتی بیشتر است، به طوری که اکنون نمی توان عربستان، امارات متحدة عربی و کویت را کشورهای تک محصولی و وابسته به نفت قلمداد نمود، آنها با استفاده از منابع مذکور موفق شده اند تقریباً خود ر از وابستگی به درآمدهای نفتی رهانیده و از درآمدهای نفتی به رهانیده و از درآمدهای نفتی به عنوان بازوی سرمایه گذاری در طرح های پرسود دیگر بهره ببرند. این در حالی است که پس از پایان جنگ طی مقطع زمانی 1998 ـ 1989 متوسط سرانه نفتی کشورهای عربستات، امارات، کویت و عراق به ترتیب به 9، 23، 20، 7% برابر ایران بالغ گردید. این فاصله در سطح درآمد سرانه، اخطار مهمی برای حداقل حفظ سقف فعلی تولید است که به اعتقاد کارشناسان جهت تولید درحد(2001) یعنی تولید 4 میلیون بشکه در روز 40 میلیارد دلار سرمایه لازم است.

درآمدهای نفتی و میزان اشتغال

درآمدهای نفتی و میزان اشتغال: یکی از بسترهای موءثر برای وقوع هرگونه ناامنی، عدم اشتغال است. در ایران دهه هشتاد حدود 70 درصد جمعیت زیر سی سال و 50 درصد از کل جمعیت زیر 20 سال سن دارند ترکیب این سن با حجم مذکور موجب تکثیر بحران و تولید ناامنی می شود. در چنین شرایطی از هرگونه ناآرامی کوچک می توان انتظار تولید یک شورش تمام عیار داشت. چرا که بیکاری منشأ اصلی بحران های اجتماعی از قبیل جرم و جنایت، اعتیاد، مهاجرت، ناهنجاری روحی، خودکشی، استرس و آزار دیگر شهروندان می باشد. با این توضیح، نگاهی به آمار موجود نشان می دهد که نرخ بیکاری بر پایه جدول زیر، از 9/1 درصد در سال 1357 به 16/4 درصد در سال 1379 بالغ شده و دولت برای سازماندهی این معضل باید سالانه حداقل 760 هزار شغل جدید ایجاد کند. این رقم روز به روز در حال افزایش است، یعنی با ادامه این وضع، طی ده سال آینده تعداد بیکاران به 50 درصد شاغلان امروز (15میلیون شاغل) خواهید رسید. یعنی جامعه شاهد 7/5 میلیون نفر بیکار خواهد بود بدیهی است که چنین وضعیتی فوق العاده آسیب زننده است مگر اینکه با یک عزم جدی و ملی، نسبت به ساماندهی آن اقدام شود.

جدول شماره 1 روند نرخ بیکاری در ایران ( 1379 1375)

سال 75 76 77 78 79
نرخ بیکاری (درصد) 9/1 12/1 14/3 16 16/4

منبع: دفتر اقتصاد کلان برنامه بودجه به نقل از جهان اقتصاد (1379/3/11) ص 112.

براساس برنامه سوم توسعه، مقرر شده است دولت میزان تولید شغل را در سالانه حدود 760/000 مور برساند و بر این اساس پیش بینی شده است که سرمایه گذاری کل، خصوصی دولتی که در برنامه دوم به ترتیب 1/8، 2/5، 8% رشد داشته اند در برنامه سوم، به 7/1، 8/3، 6/8 درصد افزایش یابد. افزایش مذکور تا حد زیادی منوط به ثبات درآمدهای نفتی است. سرمایه گذاری بخش خصوصی تا حد بسیار اندکی می تواند مشکل بیکاری را سازمان بخشد و لذا، مهمترین مسولیت به عهده دولت است که با استفاده از تسهیلات خارجی، موءسسات اعتباری و بیمه داخلی بتواند از شتاب بحران بیکاری جلوگیری به عمل آورد. و به حل آن توفیق یابد.

کارآفرینی دولت برای حل بحران های متعدد جامعه از جمله بیکاری به افزایش قمیت نفت و میزان تولید بستگی دارد . افزایش قیمت نفت و محصولات نفتی در داخل کشور خود به خود تورم زاست و باعث خلق گونه ای دیگر از نارضایتی می گردد افزایش نرخ های جهانی نفت نیز صرفاً در اختیار ایران نیست و متغیرهای دیگری از قبیل میزان رشد و مصرف کشورهای صنعتی و امنیتی یا ناامنی اوضاع جهانی بخصوص قطب ها تولید و مصرف کننده انرژی بستگی دارد.افزایش تولید در صورتی مقدور است که اولاً سرمایه گذاری در خصوص بازسازی تأسیسات فرسوده تقویت شود و ثانیاً افزایش تولید به کاهش نرخ جهانی نفت منجر نشود. از این رو می توان نتیجه گرفت سطح تولید انرژی می تواند بخش مهمی از بحران های اجتماعی اقتصادی را سامان بدهد و آسیب پذیری در این زمینه می تواند تهدیدات خارجی را فعال نماید.


موضوع : ظرفيتهاي سرمايه و ثروت در ايران اسلامي

منبع : پايگاه اطلاع رساني حوزه نت




 
 
[ چهارشنبه 30 فروردین 1391  ] [ 4:14 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0
.: Weblog Themes By Rasekhoon :.

تعداد کل صفحات : 50 ::      1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   >  

درباره وبلاگ

برخيز كه فخرهمت اقليم شويم/ در نزدخدا وخلق تكريم شويم/ فرمود ز توليد حمايت بكنيم/ تاشاهدمرگ طرح تحريم شويم/